Sinds een paar weken leef ik in complete chaos: ik ben met mijn partner verhuisd naar mijn eerste koopwoning. Het héle huis staat vol met spullen die ‘zeker weten mee moesten’ en die op dit moment à la Marie Kondō zero joy, maar veel stress ‘sparken’. Ik kan geen kopje koffie zetten zonder te struikelen over een bouwstofzuiger of gereedschapskoffer. Enfin. Mijn stressniveau is dus íétwat hoger dan ik zou willen. Maar vandaag heb ik eindelijk genoeg orde in de chaos geschapen

Op 25 oktober 2025 werd ik tweede vrouw op de Lage Vuursche Ultra; in 4 uur en 50 minuten kwam ik de finish over. Ik had nog nooit een marathon op de weg onder de vier uur gelopen, nu liep ik een PR op de marathon en op de 50. Dat smaakte naar meer! Ik schreef me direct in voor de Leersumse Veld Ultra op 31 januari 2026. Ging ik daar over mijn eigen PR heen, of had het leven andere plannen? Spoiler: het laatste is waar. Lees deze blog verder op https://www.trail-running.eu/bl

Ik ben al ontelbare keren in de afgrond gestort en in mijn kleine rode auto geplet tussen twee vrachtwagens op de snelweg. Alle mensen die ik liefheb kwamen op de meest gruwelijke manieren aan hun einde. Daarom zit ik vaker dan ik kan tellen in de wachtkamer – niet bij de SEH, maar bij de psycholoog. Angst vervaagt de kleuren in mijn leven. Mijn hoofd produceert gruwelijke homevideo’s en ziet overal gevaar. Piekeren is mijn tweede natuur, vertel ik mijn psycholoog. Ze vroeg

Iets meer dan een jaar geleden liep ik mijn allereerste marathon. Inmiddels heb ik er nog twee marathons en een ultratrail op zitten en doe ik nu mee aan de skyrace van het Nederlands kampioenschap Skyrunning. Het blijkt de meest uitdagende race die ik ooit heb gelopen. Tekst Annelieke Joosten Beeld Thijs Jonkman Eind juni 2022 was ik samen met mijn vriend Wouter in Chamonix. In het Mont Blancmassief gloeide een slang van lichtjes van de 90-kilometerrace van Marathon du

Dit artikel is verschenen op indebuurt Rotterdam op 6 februari 2024. Zo’n bijzondere stad als Rotterdam die vind je nergens anders. Dat...

Deze column is verschenen in het winternummer van VEGAN Magazine 2022 Op 30.000 voet hoogte, zo dicht bij de zon als ik in mijn...

Het café waar ik werk heeft sinds Pride-month een regenboogvlag gehesen. De vrolijke kleuren wapperen nu elke dag boven de ingang. Nu werd het café altijd al bezocht door een grote verscheidenheid aan mensen, maar sinds die vlag er hangt lijken er wel nóg meer queer mensen bij ons aan te schuiven dan voorheen. Eén stel, twee vrouwen, komt echt al jaren bij ons. Ze bestelden ineens decafé in plaats van gewone koffie, vervolgens zag ik een buik die steeds groter werd, toen kwam

Dit artikel is verschenen op Indebuurt Vlaardingen op 22 september 2022 Wie wel eens langs de Westhavenkade komt, kan het niet ontgaan...

Dit artikel is verschenen in het lentenummer van VEGAN Magazine 2023 Afbeelding: Maaike Zandstra Het leven is lang niet altijd makkelijk...

Dit artikel is verschenen op Indebuurt Rotterdam op 12 april 2022 Filmmaker Alka Sadat (34) verhuisde in 2015 vanuit Herat in Afghanistan...

Dit artikel is verschenen in het herfstnummer van 2021 van Vegan Magazine. https://issuu.com/veganisme/docs/vegan_magazine_nr_130_-_herfs...

Als acteur krijg ik regelmatig te maken met situaties waarin ik grenzen moet aangeven. Zo geef ik mijn dieetwensen voor de lunch door en mijd ik klussen voor producten afkomstig van dieren. Ik heb vaak meegemaakt hoe makkelijk mensen in de filmindustrie met grenzen omspringen. Een docent die een acteur aanmoedigt zijn kleren uit te doen in een scène, een regisseur die vraagt of ik mijn medespeler ‘even’ een kus wil geven. Het kenmerkendst was de docent die verkondigde dat je

Veganisme en werken om de kost te verdienen gaan helaas niet altijd goed samen. Misschien is er in jouw kantine wel nauwelijks veganistisch aanbod te vinden of moet je een klus uitvoeren voor een bedrijf dat niet achter jouw waarden staat. Wat kun je doen als op je werk jouw grenzen overschreden worden? Ik sprak met drie ervaringsdeskundigen over hoe zij om zijn gegaan met deze vraagstukken. AREND WEISZ (31) Arend Weisz werkt als kok in een groot restaurant. Hij begon daar to

Begin dit jaar ging ik backpacken door Yucatan, Mexico, met mijn vriend. Op ontdekkingstocht door de vele vissersdorpjes zagen we dat er vrijwel alleen vlees en vis gegeten werd. Mijn hoopvolle vraag naar vegan opties in restaurants veroorzaakte dan ook regelmatig verwarring bij de verder behulpzame Mexicanen. Op een avond waagden we het er toch weer op. In de schemering liepen we langs de boulevard op zoek naar het restaurant dat er het minst carnivoor uitzag. Aan het water